مسأله 1372 - اگر مشغول نماز چهار ركعتي شود ودر بين نماز يادش بيايد كه مسافر است ، يا ملتفت شود كه سفر أو هشت فرسخ است ، چنانچه به ركوع ركعت سوم نرفته بايد نماز را دو ركعتي تمام كند ، واگر قرائت يا تسبيح زياد كرده ، بنابر احتياط واجب دو سجده ء سهو به جا آورد ، واگر به ركوع ركعت سوم رفته نمازش باطل است ، ودر صورتي كه به مقدار خواندن يك ركعت هم وقت داشته باشد ، نماز را از سر شكسته بخواند ، واگر به مقدار يك ركعت هم وقت باقي نباشد ، نماز را شكسته قضا نمايد . مسأله 1373 - اگر مسافر بعضي از خصوصيات نماز مسافر را نداند ، مثلا نداند كه اگر چهار فرسخ برود وچهار فرسخ برگردد بايد شكسته بخواند ، چنانچه به نيت نماز چهار ركعتي مشغول نماز شود وپيش از ركوع ركعت سوم مسأله را بفهمد ، بايد نماز را دو ركعتي تمام كند ، واگر قرائت يا تسبيح زياد كرده ، بنابر احتياط واجب دو سجده ء سهو به جا آورد ، واگر در ركوع ملتفت شود نمازش باطل است ، ودر صورتي كه به مقدار يك ركعت هم از وقت مانده باشد نماز را شكسته بخواند ، واگر به مقدار يك ركعت هم وقت باقي نباشد ، نماز را شكسته قضا نمايد . مسأله 1374 - مسافري كه بايد نماز را تمام بخواند ، اگر به واسطهء ندانستن مسأله به نيت نماز دو ركعتي مشغول نماز شود ، ودر بين نماز مسأله را بفهمد ، بايد نماز را چهار ركعتي تمام كند . مسأله 1375 - مسافري كه نماز نخوانده ، اگر پيش از تمام شدن وقت به وطنش برسد ، يا به جايى برسد كه مى خواهد ده روز در آن جا بماند ، بايد نماز را تمام بخواند ، وكسى كه مسافر نيست ، اگر در أول وقت نماز نخواند ومسافرت كند ، در سفر بايد نماز را شكسته بخواند . مسأله 1376 - اگر مسافري كه بايد نماز را شكسته بخواند ، نماز ظهر يا عصر يا عشاء أو قضا شود ، بايد آن را دو ركعتي قضا نمايد ، اگر چه در غير سفر بخواهد قضاى آن را به جا آورد واگر از كسى كه مسافر نيست يكى از اين سه نماز قضا